Achtergebleven op een plek zonder naam,
staan duizend maal duizend sterren te stralen.

Alleen door wil en lot, zien wij de lichtjes
dwalen, terwijl ze hun hele leven willen verhalen.
Maar waarom zouden ze, als niemand toehoren wil?

Wanneer de morgen breekt,
staan enkel nog wat voetsporen
in't land dat we eens betraden.
Waar we werden geboren en leefden,
en onvermijdelijk traag de dood zagen
naderen, tot we zelfs dat vergaten.

Fré 3/4/93