Ik heb geen woorden meer, om de pijn te verzachten;
de tranen te laten drogen op't moment dat ze vloeien
Ik heb geen woorden meer om de blijde herinneringen
te kunnen herinneren op 't moment dat we ze vergeten.

Ik heb geen woorden om de zorgen te verlichten als ze
t'zwaarst moeten zijn, behalve dan twee armen en zachte
lippen die niets dan zwijgen kunnen, maar ook kussen.

Fré 15-02-94