Heel dit trillend wezen, dat ik maar niet
tot uitdrukking kan brengen; omdat mijn
rede de draad niet vind, ligt gebonden aan
reddingslijnen van de liefde.

Ze houdt me gekluisterd aan ‘t leven, zie hoe
de zon in alle dromers, s’nachts nagloeit. Om
dan dronken van zijn, in te slapen tot niets, dan
de andere zijde van’t licht.

Weet me te vertellen, hoe en wat achter de façade
van het uiterlijke, leer me zijn!

Fré 4/9/1995