Oh soms zijn jullie zo gemeen, lachend hard,
zeker van jullie visie en gelijk, arme stumpers.
Van wat waar, maar niet perfect is, maken jullie
fout en van wat juist is, laten jullie niets over
omdat de spaanders daarvan begeerd zijn, onder
hen die streven naar macht.

Zie de nacht, zie het zand van de woestijn in de ochtendschemer
waar is wat en wat is waar, wie ben jij en wat zijn de sterren
naar waar je opziet? Welke vreemde ben je als je geen vriend
meer kunt zijn, van hen die je tegenkomt op je weg? Voorwaar
soms zijn onze ogen veel te hard. Soms veel te zacht.

Fré 31/3/1999