Ik betreur de dichter in mij,
die hier op deze plek leven moet,
deze tranenvallei waar hij zijn tijd verdoet.

Dichter in mij die leven zal,
tussen zwartgrijs beton,
met het kleine brandende kristal,
vergeet de klachten en niet de zon!

Hemelsblauw en watervalsgoud,
dat druppelt uit je ogen,
kleuren deze plek waarvan je houdt,
elke lange dag in nieuwe regenbogen.

Fré 10-8-86