Met een web van woorden tracht je me te vangen!
Ik verzwijg zacht de onmacht van je klanken, om
me te binden, te verklaren. Ik laat me slechts uit-
klaren, in een cirkel van tijd waar geen wijzer telt.

Hoe hard je ook tracht, mij kost het geen smart,
om jouw heftig bewegen te zien verstarren in mijn leegte.
Waar jij bent, daar ben ik ook, al zie je me niet of slechts
voor een deel, het stuk dat je zoekt, lijkt er niet te zijn.

Hoe hard je dat ook spijt mij doet het niets.

Maar ik ben er wel, de reden dat je zo lijdt,
de kern van je pijn, ligt in mijn en jouw, overal
samen alleenzijn, met elkaar. Waar jij me tracht
te betekenen en ik jou slechts beschouw vanuit jezelf,
zonder je duidelijk toe te spreken.

Met een web van woorden tracht je me te vangen!
Ik zwijg zacht, stil. Samen zoeken we naar onszelf.

Fré 8-1-93 Art: Catrin Welz-Stein