Ga maar.
Heb Lief.

Te veel desnoods.

Raak maar gehecht.

Aan mensen.
Aan plekken.

Aan een toekomst
die je al helemaal
voor je zag.

Zeg ja
terwijl je nog niet weet
hoe het afloopt.

Zeg blijf
als je eigenlijk bedoelt
bij jou
durf ik te blijven
waar ik anders
zou weglopen.

En laat het dan soms
maar misgaan.

Laat iemand vertrekken.

Laat een droom
een andere afslag nemen.

Laat je hart maar even
niet weten
waar het heen moet.

Want we zijn zo goed geworden
in onszelf beschermen.

Niet te veel verwachten.
Niet te dichtbij.
Niet te hard lopen.

Dat minder voelen
ook minder pijn betekent.

Maar een hart
dat nooit breekt,
heeft misschien ook
nooit helemaal
opengestaan.

Dus huil maar.

Mis maar.

Word boos
om wat niet bleef.

Raap jezelf niet
te snel bij elkaar.

Blijf desnoods even zitten
tussen de stukken.

En kijk dan.

Wat ligt daar nog?

Een herinnering.
Een les.
Een naam die zachter is geworden.

Jij
Nog steeds jij.

Maak daar iets van.

Een lied.
Een verhaal.
Een ander begin.

Of gewoon;
een mens
die opnieuw durft
lief te hebben.

Je hoeft niet heel
uit alles te komen.

Soms is het genoeg
dat je van de stukken
iets maakt
waarin je weer kunt wonen.

Esmay Usmany
art:Paprika - Kon Satoshi